Samenwonende ZZP'ers in de knel door corona

Mijn vrouw en ik zijn allebei ZZP'er, net als veel mensen van onze generatie. Jarenlang heb ik voor een werkgever gewerkt, maar louter met tijdelijke contracten, en zodra er een vast contract aan zat te komen, werd je aan de kant gezet. Na bijna 10 jaar was ik dit beu en ben ik ZZP'er geworden. Daarmee konden we veel meer verdienen, ondanks dat we minder zekerheid hadden.

Gelukkig zijn wij werkzaam in de toerisme sector in Amsterdam, en daarmee konden we een goede boterham verdienen. Niet dat we echt enorm veel verdienden, maar genoeg om van te kunnen leven, en onze huurwoning in hartje Amsterdam, waar we werken, van te kunnen betalen. Want leven in Amsterdam is niet goedkoop, wij betalen 1500 euro per maand voor de kale huur in de vrije sector, dus exclusief gas, water en licht etc. Dat liep allemaal prima, en de vooruitzichten voor dit jaar waren lovend, enorme stijgingen in onze inkomsten, dus er was geen vuiltje aan de lucht.

We kwamen net terug van onze vakantie op Gran Canaria toen het noodlot toesloeg. De coronacrisis sloeg in, en in onze branche merkte we dat als eerste. Plots regende het annuleringen, en zo ben ik in 1 maand al ruim 7.000 euro misgelopen. Daar bovenop kregen we ook geen nieuwe boekingen meer, wat betekende dat naast alle annuleringen, er ook geen nieuwe aanwas meer was. Al snel resulteerde dit in een omzetdaling van 100%. We zitten nu werkeloos thuis, hopend dat deze crisis snel voorbij is, en het toerisme weer snel aantrekt.

We hadden goede hoop dat de overheid ons door deze zware tijd zouden helpen, en waren dan ook verheugd om te horen dat ZZP'ers ook een noodmaatregel kregen. De maatregel bestond uit de BBZ regeling, waarmee alleenstaande ZZP'ers aanspraak konden maken op maximaal 1000 euro per maand, en samenwonende ZZP'ers maximaal 1500 euro per maand konden krijgen. Geen vetpot, maar prima om mee te kunnen overleven, dachten wij zo. Dan was er nog het noodloket voor zwaar getroffen sectoren van de crisis. Gelukkig viel ook daar de toerisme sector onder, en zeer terecht, waardoor bedrijven nog eens 4000 euro extra konden krijgen. Dat zou voldoende moeten zijn voor ons om van de kunnen overleven.

Maar die vreugde verdween snel toen wij de details te horen kregen. Die 4000 euro voor bedrijven in getroffen sectoren gold alleen voor bedrijven die niet aan huis gevestigd waren. Daarmee maakt haast geen enkele ZZP'er meer kans op deze regeling, ondanks het feit dat zij wel tot de zwaarst getroffen sectoren behoren. Naar die 4000 euro konden we dus fluiten, maar goed, geen paniek, met 1500 euro per maand inkomsten per persoon kun je er ook nog wel doorheen komen, immers is dat toch 3000 euro per maand. Zo werd er immers medegedeeld dat er niet gekeken meer zou worden naar het inkomen van de partner, prima dus!

Dat bleek toch anders te liggen. Want de TOZO, zoals deze BBZ regeling voor ZZP'ers nu heet voor de coronacrisis, is alleen geldig per huishouden. Kortom, als jij en je partner allebei ZZP'er zijn, krijg je evengoed maar één keer een uitkering van 1500 euro per maand, ondanks dat beide hun inkomsten kwijt zijn. Hoe kun je in godsnaam van 1500 euro per maand rondkomen met z'n tweeën?

Ik ben daarom eens gaan nakijken en gaan berekenen wat verschillende situaties voor verschillende huishoudens betekenen, gebaseerd op de gemiddelde inkomens in Nederland. Hieruit blijkt dat samenwonende ZZP'ers er veruit het slechts uitkomen. Alleen alleenstaande ZZP'ers en alleenstaande werknemers met het minimumloon die thuis moeten blijven komen slechter uit de bus. Maar van samenwonende partners komen mensen die beide ZZP'ers er veruit het slechtste uit de bus. Zelfs twee werknemers met minimumloon die beiden thuis zitten vanwege de coronacrisis verdienen bijna twee keer zoveel als samenwonende ZZP'ers. Een verschil van 1476 euro per maand!

Omdat de bijstand dus net zoveel bedraagt als onze huur, besloten we maar contact op te nemen met onze huurbaas. Onze huurbaas zou vast wel de situatie kunnen begrijpen en enige coulance met ons hebben. Dat bleek dus niet het geval te zijn. Sterker nog, hij was eigenlijk van plan om per juni de huur te gaan verhogen, maar van tijdelijke verlaging van de huur of uitstel van betaling totdat de financiën er wat beter voor stonden, was geen enkele sprake.

En dit brengt ons in een lastige situatie. We hebben wel wat spaargeld op de bank staan, maar geen tienduizenden euro's. We zijn immers net terug van onze vakantie, en het toerisme seizoen zou weer net gaan beginnen, wat betekent dat we net aan het einde van onze buffer aan het raken waren. De huur voor april is net betaald, maar als de huur voor mei betaald is, plus de vaste lasten voor gas, water en licht en levensonderhoud, dan zijn we door onze buffer heen. En de vraag is nog maar ten zeerste of in mei de toerisme sector alweer hersteld zal zijn, dus zullen de inkomsten voor de komende maanden ook nog lager blijven liggen helaas.

Verhuizen dus maar? Tja, dat klinkt leuk, maar een verhuisbedrijf inhuren om te verhuizen is niet goedkoop. Daar bovenop verdiende we tot voor kort teveel voor sociale huur, dus komen we onderop de stapel terecht als we daarvoor zouden kiezen. De hebben een huurwoning op de korte termijn nodig, als de overheid niet met meer voor ZZP'ers over de brug komt. Dus blijft alleen de private sector over. Daar heb ik al even gekeken, maar er bleven slechts 4 opties over met wat we ons kunnen veroorloven financieel gezien, waarvan ééntje afviel omdat ze alleen 65+ accepteerde, en de andere drie afvielen omdat we rokers zijn en een huisdier hebben. Kortom, we kunnen nergens meer heen. Daar komt nog bovenop dat we dan de huur, plus de borg (doorgaans één maand huur), plus de kosten van de bemiddelaar (doorgaans ook één maand huurprijs) moeten betalen, waardoor we vrijwel direct door onze financiële buffer zouden zijn.

De overheid heeft nu afspraken gemaakt met woningcorporaties om mensen niet uit huis te zetten die in de financiële problemen komen door deze crisis. Leuk voor die mensen, maar in de private sector heb je daar niks aan. Mijn huurbaas heeft blijkbaar geen boodschap aan de situatie waarin ik en mijn vrouw verkeren, en aangezien hij op geen enkele manier meewerkt om de huurkosten te verlagen of uit te stellen, zou het mij niets verbazen als ik straks op straat door hem wordt gezet.

Al deze problemen zouden niet bestaan als de overheid meer zijn verantwoordelijkheid zou oppakken voor ZZP'ers. Want hoezo hoeven ZZP'ers die samenwonen slechts 1 maal minimumloon te ontvangen voor 2 personen? Mijn vrouw en ik krijgen dan beide feitelijk 750 euro per maand, ver beneden het minimumloon waar men van wordt geacht te kunnen leven. Hoe kan ik overleven met de helft van het minimumloon, in Amsterdam nog wel te verstaan?!

Wethouder Groot Wassink erkende dat dit niet voldoende zou zijn voor ZZP'ers die in Amsterdam wonen, vanwege de hoge woningprijzen in de stad. Maar met een oplossing komt hij niet, waarmee hij feitelijk toekijkt vanaf de zijlijn maar geen hand uitsteekt. De overheid MOET met meer over de brug komen voor ZZP'ers dan nu het geval is. Voor sommige ZZP'ers zal 1500 euro per maand net voldoende zijn, maar voor velen zeker niet. Voor alleenstaande ZZP'ers wordt het vrijwel onmogelijk, omdat je daar net de huur van kunt betalen. Maar waarom in hemelsnaam slechts 1 uitkering per huishouden voor ZZP'ers? Laat die idiote maatregel varen! Overheid doe iets!

Reacties